Wstęp

index gatunków:

łaciński | polski

Anacamptis pyramidalis
Cephalanthera damasonium
Cephalanthera longifolia
Cephalanthera rubra
Chamorchis alpina
Coeloglossum viride
Corallorhiza trifida
Cypripedium calceolus
Dactylorhiza baltica
Dactylorhiza fuchsii
Dactylorhiza incarnata
Dactylorhiza incarnata ssp. ochroleuca
Dactylorhiza maculata
Dactylorhiza majalis
Dactylorhiza ruthei
Dactylorhiza sambucina
Dactylorhiza traunsteineri
Epipactis albensis
Epipactis atrorubens
Epipactis helleborine
Epipactis leptochila
Epipactis microphylla
Epipactis palustris
Epipactis purpurata
Epipogium aphyllum
Goodyera repens
Gymnadenia conopsea
Gymnadenia odoritissima
Hammarbya paludosa
Herminium monorchis
Liparis loeselii
Listera cordata
Listera ovata
Malaxis monophyllos
Neottia nidus-avis
Neottianthe cucullata
Ophrys insectifera
Orchis coriophora
Orchis mascula ssp. mascula
Orchis mascula ssp. siginifera
Orchis militaris
Orchis morio
Orchis pallens
Orchis palustris
Orchis purpurea
Orchis tridentata
Orchis ustulata ssp. ustulata
Orchis ustulata ssp. aestivalis
Platanthera bifolia
Platanthera chlorantha
Pseudorchis albida
Spiranthes spiralis
Traunsteinera globosa


   

Galeria polskich storczyków:

Dactylorhiza sambucina - Stoplamek bzowy

Status w Polskiej Czerwonej Księdze: Gatunek narażony (VU)
Status w Liście roślin rzadkich i zagrożonych: Gatunek narażony (V)
Wpisany na listę Natura 2000: Nie

Roślina: Bulwa palczasta, 2 lub 3 dzielna. Mocny pęd osiąga do 25 cm. Liście 4-6, długości 4 - 10 cm, mają odwrotniełopatkowaty, zaokrąglony u szczytu kształt. Na liściach tego gatunku nie ma ciemnych plam, które występują u większości przedstawicieli rodzaju stoplamek (Dactylorhiza).

Kwiatostan: Kilkunastokwiatowy, dorasta do 8 cm. Przysadka osiąga 2,5 cm, zalążnia maksymalnie 1,4 cm.

Kwiat: Gatunek ten posiada dwie formy barwne: żółto- i różowokwiatową. Warżka osiąga 0,8 - 1 cm, ostroga maksymalnie 1,2 cm, górny zewnętrzny płatek 0,6 - 0,7 cm, boczne zewnętrzne płatki 0,7 - 0,8 cm, a boczne wewnętrzne płatki około 0,5 cm długości.

Występowanie: Stoplamek bzowy występuje w naszym kraju głównie na terenach wyżynnych i górskich, jego najwyższe stanowisko leży na wysokości 1115 m n.p.m. Dawniej gatunek był podawany z kilkudziesięciu stanowisk w Karpatach Wschodnich, Tatrach, Pieninach, Gorcach, Beskidzie, na Biabiej Górze, na Pogórzu Cieszyńskim i w Sudetach, a także na oderwanych stanowiskach w Górach Świętokrzyskich i nad środkową Odrą. Obecnie potwierdzono jedynie na pojedyńczych stanowiskach w Bieszczadach, Beskidach i Babiej Górze, a także w Pieninach i Sudetach (Karkonoszach), gdzie jest miejscami jeszcze dosyć częsty.

Zagrożenia: Największym zagrożeniem dla stoplamka bzowego jest nawożenie łąk, zarastanie stanowisk i zapszestanie ich ekstensywnego koszenia. Roślinie zagraża również bezpośrednie niebezpieczeństwo ze strony człowieka, co szczególnie wyraźnie widać w rejonach szlaków turystycznych (zadeptywanie, zrywanie). Należałoby objąć zdecydowaną większość stanowisk czynną ochroną połączoną ze stałym monitoringiem.

Ciekawostki: Rzadkością są formy albinotyczne



[Skocz do początku]