Wstęp

index gatunków:

łaciński | polski

Koślaczek stożkowaty
Buławnik wielkokwiatowy
Buławnik mieczolistny
Buławnik czerwony
Podrostek alpejski
Ozorka zielona
Żłobik koralowaty
Obuwik pospolity
Stoplamek bałtycki
Stoplamek Fuchsa
Stoplamek krwisty
Stoplamek krwisty odmiana żółtawa
Stoplamek plamisty
Stoplamek szerokolistny
Stoplamek Ruthego
Stoplamek bzowy
Stoplamek Traunsteinera
Kruszczyk połabski
Kruszczyk rdzawoczerwony
Kruszczyk szerokolistny
Kruszczyk ostropłatkowy
Kruszczyk drobnolistny
Kruszczyk błotny
Kruszczyk siny
Storzan bezlistny
Tajęża jednostronna
Gółka długoostrogowa
Gółka wonna
Wątlik błotny
Miodokwiat krzyżowy
Lipiennik Loesella
Listera sercowata
Listera jajowata
Wyblin jednolistny
Gnieźnik leśny
Kukuczka kapturkowata
Dwulistnik muszy
Storczyk cuchnący
Storczyk męski
Storczyk męski
Storczyk kukawka
Storczyk samiczy
Storczyk blady
Storczyk błotny
Storczyk purpurowy
Storczyk trójzębny
Storczyk drobnokwiatowy
Storczyk drobnokwiatowy
Podkolan biały
Podkolan zielonawy
Gołek białawy
Kręczynka jesienna
Storczyca kulista


   

Galeria polskich storczyków:

Dactylorhiza sambucina - Stoplamek bzowy

Status w Polskiej Czerwonej Księdze: Gatunek narażony (VU)
Status w Liście roślin rzadkich i zagrożonych: Gatunek narażony (V)
Wpisany na listę Natura 2000: Nie

Roślina: Bulwa palczasta, 2 lub 3 dzielna. Mocny pęd osiąga do 25 cm. Liście 4-6, długości 4 - 10 cm, mają odwrotniełopatkowaty, zaokrąglony u szczytu kształt. Na liściach tego gatunku nie ma ciemnych plam, które występują u większości przedstawicieli rodzaju stoplamek (Dactylorhiza).

Kwiatostan: Kilkunastokwiatowy, dorasta do 8 cm. Przysadka osiąga 2,5 cm, zalążnia maksymalnie 1,4 cm.

Kwiat: Gatunek ten posiada dwie formy barwne: żółto- i różowokwiatową. Warżka osiąga 0,8 - 1 cm, ostroga maksymalnie 1,2 cm, górny zewnętrzny płatek 0,6 - 0,7 cm, boczne zewnętrzne płatki 0,7 - 0,8 cm, a boczne wewnętrzne płatki około 0,5 cm długości.

Występowanie: Stoplamek bzowy występuje w naszym kraju głównie na terenach wyżynnych i górskich, jego najwyższe stanowisko leży na wysokości 1115 m n.p.m. Dawniej gatunek był podawany z kilkudziesięciu stanowisk w Karpatach Wschodnich, Tatrach, Pieninach, Gorcach, Beskidzie, na Biabiej Górze, na Pogórzu Cieszyńskim i w Sudetach, a także na oderwanych stanowiskach w Górach Świętokrzyskich i nad środkową Odrą. Obecnie potwierdzono jedynie na pojedyńczych stanowiskach w Bieszczadach, Beskidach i Babiej Górze, a także w Pieninach i Sudetach (Karkonoszach), gdzie jest miejscami jeszcze dosyć częsty.

Zagrożenia: Największym zagrożeniem dla stoplamka bzowego jest nawożenie łąk, zarastanie stanowisk i zapszestanie ich ekstensywnego koszenia. Roślinie zagraża również bezpośrednie niebezpieczeństwo ze strony człowieka, co szczególnie wyraźnie widać w rejonach szlaków turystycznych (zadeptywanie, zrywanie). Należałoby objąć zdecydowaną większość stanowisk czynną ochroną połączoną ze stałym monitoringiem.

Ciekawostki: Rzadkością są formy albinotyczne



[Skocz do początku]