Wstęp

index gatunków:

łaciński | polski

Anacamptis pyramidalis
Cephalanthera damasonium
Cephalanthera longifolia
Cephalanthera rubra
Chamorchis alpina
Coeloglossum viride
Corallorhiza trifida
Cypripedium calceolus
Dactylorhiza baltica
Dactylorhiza fuchsii
Dactylorhiza incarnata
Dactylorhiza incarnata ssp. ochroleuca
Dactylorhiza maculata
Dactylorhiza majalis
Dactylorhiza ruthei
Dactylorhiza sambucina
Dactylorhiza traunsteineri
Epipactis albensis
Epipactis atrorubens
Epipactis helleborine
Epipactis leptochila
Epipactis microphylla
Epipactis palustris
Epipactis purpurata
Epipogium aphyllum
Goodyera repens
Gymnadenia conopsea
Gymnadenia odoritissima
Hammarbya paludosa
Herminium monorchis
Liparis loeselii
Listera cordata
Listera ovata
Malaxis monophyllos
Neottia nidus-avis
Neottianthe cucullata
Ophrys insectifera
Orchis coriophora
Orchis mascula ssp. mascula
Orchis mascula ssp. siginifera
Orchis militaris
Orchis morio
Orchis pallens
Orchis palustris
Orchis purpurea
Orchis tridentata
Orchis ustulata ssp. ustulata
Orchis ustulata ssp. aestivalis
Platanthera bifolia
Platanthera chlorantha
Pseudorchis albida
Spiranthes spiralis
Traunsteinera globosa


   

Galeria polskich storczyków:

Herminium monorchis - Miodokwiat krzyżowy

Status w Polskiej Czerwonej Księdze: Gatunek krytycznie zagrożony (CR)
Status w Liście roślin rzadkich i zagrożonych: Gatunek wymierający (E)
Wpisany na listę Natura 2000: Nie

Roślina: Bulwy dorastają do 1 cm długości. Pęd osiąga od 10 do 30 cm wysokości, jest zielony lub żółtonabiegły.

Kwiatostan: Kwiatostan długości od 3 do 10 cm jest wielokwiatowy o zróżnicowanej gęstości. Przysadka osiąga do 0,5 cm, zalążnia zwykle jest niewiele dłuższa. Torebki nasienne midokwiatu krzyżowego mają długość do 1 cm.

Kwiat: Kwiaty posiadają charakterystyczny zapach miodu. Warżka ma długoś 2-4 mm, górny zewnętrzny płatek 2-3 mm, boczny zewnętrzny płatek podobnie, a boczny wewnętrzny płatek jest nieco dłuższy, dorasta do 3-4 mm.

Występowanie: Miodokwiat krzyżowy jest najrzadszym polskim storczykiem. Na terenie Polski notowany był na 18 stanowiskach, obecnie potwierdzony jest jedynie w Dolinie Rospudy na Suwalszczyźnie! Rośnie tam na torfowisku niskim przechodzącym w borealną brzezinę bagienną. Gatunek ten jest zagrożony na całym obszarze swojego występowania, w wielu krajach (m.in. Finlandii) już wymarł, w innych wpisany jest do czerwonych ksiąg roślin. Jedynie w Szwajcarii i części Anglii nie jest jeszcze krytycznie zagrożony.

Zagrożenia: Największym zagrożeniem dla miodokwiatu krzyżowego jest zmiana stosunków wodnych w miejscu jego występowania, a także sukcesja ekspansywnych roślin - miodokwiat krzyżowy jest rośliną światłożądną. Przyczyną zaniku większości polskich stanowisk było osuszenie torfowisk, na których występował. W Europie miodokwiat jest notowany głównie w zespołach łąkowych i murawowych. Przyczyną jego zaniku bywa zaprzestanie ekstensywnego koszenia łąk, na których występuje. Polskie stanowisko miodokwiatu krzyżowego jest skrajnie zagrożone z powodu budowy drogi Via Baltica, która ma przeciąć Dolinę Rospudy w bezpośrednim sąsiedztwie stanowiska tego storczyka. Doprowadzi to z pewnością do jego wymarcia!

Ciekawostki: W ostatnich latach prowadzony jest eksperymentalny projekt przesadzenia fragmentu populacji miodokwiatu krzyżowego na wtórne stanowiska na terenie Wigierskiego Parku Narodowego. Niestety, ze względu na bardzo skomplikowaną biologie tej rośliny szanse na powodzenia tego przedsięwzięcia są trudne do oszacowania.



[Skocz do początku]