Wstęp

index gatunków:

łaciński | polski

Anacamptis pyramidalis
Cephalanthera damasonium
Cephalanthera longifolia
Cephalanthera rubra
Chamorchis alpina
Coeloglossum viride
Corallorhiza trifida
Cypripedium calceolus
Dactylorhiza baltica
Dactylorhiza fuchsii
Dactylorhiza incarnata
Dactylorhiza incarnata ssp. ochroleuca
Dactylorhiza maculata
Dactylorhiza majalis
Dactylorhiza ruthei
Dactylorhiza sambucina
Dactylorhiza traunsteineri
Epipactis albensis
Epipactis atrorubens
Epipactis helleborine
Epipactis leptochila
Epipactis microphylla
Epipactis palustris
Epipactis purpurata
Epipogium aphyllum
Goodyera repens
Gymnadenia conopsea
Gymnadenia odoritissima
Hammarbya paludosa
Herminium monorchis
Liparis loeselii
Listera cordata
Listera ovata
Malaxis monophyllos
Neottia nidus-avis
Neottianthe cucullata
Ophrys insectifera
Orchis coriophora
Orchis mascula ssp. mascula
Orchis mascula ssp. siginifera
Orchis militaris
Orchis morio
Orchis pallens
Orchis palustris
Orchis purpurea
Orchis tridentata
Orchis ustulata ssp. ustulata
Orchis ustulata ssp. aestivalis
Platanthera bifolia
Platanthera chlorantha
Pseudorchis albida
Spiranthes spiralis
Traunsteinera globosa


   

Galeria polskich storczyków:

Ophrys insectifera - Dwulistnik muszy

Status w Polskiej Czerwonej Księdze: Gatunek narażony (VU)
Status w Liście roślin rzadkich i zagrożonych: Gatunek rzadki (R)
Wpisany na listę Natura 2000: Nie

Roślina: Bulwy długości 1-2 cm, pęd wysokości 15-50 cm, liście w liczbie 2-6 długości od 5 do 12 cm i szerokości do 2 cm.

Kwiatostan: Kwiatostan składa się z kilku lub kilkunastu kwiatów, luźny, dorastający do 20 cm. Przysadka osiąga do 3 cm, owoc do 1,5 cm.

Kwiat: Średniej wielkości kwiaty dwulistnika muszego posiadaja efektowne zabarwienie - od czerwonego do brązowo-czarnego. Warżka długości do 1 cm, wyraźnie 3-łatkowa, górny zewnętrzny płatek osiąga 0,8 cm, boczne zewnętrzne płatki podobnie, a boczne wewnętrzne płatki do 0,5 cm.

Występowanie: Ophrys insectifera jest jednym z rzadszych rodzimych przedstawicieli storczykowatych. Występuje głównie na podłożu wapiennym (zasadowym), na murawach kserotermicznych. Jego stanowiska skupione są na południu i południowym wschodzie kraju. Podawany był z Wyżyny Miechowskiej, Wyżyny Lubelskiej, Tatr i Pienin.

Zagrożenia: Powodem zaniku części populacji Ophrys insectifera jest wzrost żyzności gleby na jego stanowiskach, co prowadzi do ekspancji innych gatunków utrudniających egzystencję storczykowi. Roślina ta nie jest w stanie przetrwać nawet jednokrotnego przeorania stanowiska.

Ciekawostki: Cały rodzaj Ophrys, w tym także Ophrys insectifera, posiada niezwykle ciekawy sposób zwabiania owadów w celu zapylenia rośliny. Warżki tych storczyków, ich kształt i woń, przypominają samcom owadów odwłoki samic. Gdy owad siada na warżce i podejmuje próbę kopulacji przykleja się do niego pyłkowiny. Podczas kolejnej próby podjęcia aktu płciowego na warżce innego egzemplarza dochodzi do przeniesienia pyłkowni na znamię słupka i tym samym do zapylenia. Ophrys insectifera zapylają owady z gatunków Gorytes fargei i Gorytes mystaceus



[Skocz do początku]