Wstęp

index gatunków:

łaciński | polski

Anacamptis pyramidalis
Cephalanthera damasonium
Cephalanthera longifolia
Cephalanthera rubra
Chamorchis alpina
Coeloglossum viride
Corallorhiza trifida
Cypripedium calceolus
Dactylorhiza baltica
Dactylorhiza fuchsii
Dactylorhiza incarnata
Dactylorhiza incarnata ssp. ochroleuca
Dactylorhiza maculata
Dactylorhiza majalis
Dactylorhiza ruthei
Dactylorhiza sambucina
Dactylorhiza traunsteineri
Epipactis albensis
Epipactis atrorubens
Epipactis helleborine
Epipactis leptochila
Epipactis microphylla
Epipactis palustris
Epipactis purpurata
Epipogium aphyllum
Goodyera repens
Gymnadenia conopsea
Gymnadenia odoritissima
Hammarbya paludosa
Herminium monorchis
Liparis loeselii
Listera cordata
Listera ovata
Malaxis monophyllos
Neottia nidus-avis
Neottianthe cucullata
Ophrys insectifera
Orchis coriophora
Orchis mascula ssp. mascula
Orchis mascula ssp. siginifera
Orchis militaris
Orchis morio
Orchis pallens
Orchis palustris
Orchis purpurea
Orchis tridentata
Orchis ustulata ssp. ustulata
Orchis ustulata ssp. aestivalis
Platanthera bifolia
Platanthera chlorantha
Pseudorchis albida
Spiranthes spiralis
Traunsteinera globosa


   

Galeria polskich storczyków:

Orchis ustulata ssp. ustulata - Storczyk drobnokwiatowy

Status w Polskiej Czerwonej Księdze: Gatunek zagrożony (EN)
Status w Liście roślin rzadkich i zagrożonych: Gatunek narażony (V)
Wpisany na listę Natura 2000: Nie

Roślina: Bulwy do 1,5 cm, pęd ma wysokośi 10-50 cm. Liście (od 3 do 6) mają długość 4-12 cm.

Kwiatostan: Kłosowaty, wielokwiatowy, gęsty, do 10 cm długości. Przysadka osiąga do 0,3 cm, zalążnia do 0,6 cm, a owoc do 1,2 cm.

Kwiat: Kwiaty Orchis ustulata są małe. Warżka biała, czerwono nakrapiana, do 0,5 cm długości. Górny zewnętrzny płatek ma maksymalnie 0,3 cm, a boczny zewnętrzny płatek 0,4 cm. Boczny wewnętrzny płatek osiąga 0,3 cm.

Występowanie: Orchis ustulata ssp. ustulata jest rośliną bardzo rzadką w skali kraju. Jego rozproszone stanowiska znajdują się w górach, w Pomorskiem, w oklicach Poznania, na Roztoczu i Kielecczyźnie. Rośnie na łąkach ofitujących w węglan wapnia, umiarkowanie żyznych. Jego górna granica występowania sięga 2200 m.n.p.m.

Zagrożenia: Głównym zagrożeniem dla Orchis ustulata jest przeorywanie łąk i ich nawożenie. Nie toleruje on również zmian stosunków wodnych.

Ciekawostki: W porównaniu do drugiego podgatunku ma znacznie gęstszy kwiatostan, przez co jest efektowniejszy. Zdarzają się okazy, u których czerwone plamki na warżce prawie zanikły.

Dawne nazwy: Dawniej nie wyróżniano dwóch podgatunków Orchis ustulata. Na jego temat nasi pierwsi botanicy napisali tak: X. Krzysztof Kluk - 'Dykcyonarz Roślinny' (Warszawa, T.I 1805, T.II 1808, T.III 1811): Orchis ustulata - Storczyk kropkowany. Józef Jundziłł 'Opisanie roślin na Litwie, na Podolu, na Wolyniu i na Ukrainie dziko rosnących jako i oswojonych' (Wilno 1830): Orchis ustulata - Storczyk ciemnokłosowy. Jakób Waga 'Flora Polski Jawonkwiatowych Rodzajów' (Warszawa 1848): Orchis ustulata - Storczyk żałobny. Dopiero Dr. Feliks Berdau w swoim dziele 'Flora Tatr, Pienin i Beskidu Zachodniego' (Warszawa 1890) podaje tak: Orchis ustulata - Storczyk drobnokwiatowy.



[Skocz do początku]